Turečtina
O resmi ilk gördügümde adini bile bilmiyordum, gidip gelip defalarca seyrettim o büyülü cifti. Her baktigimda ayni duygular kapladi icimi; derin bir ask ve keder... Kalbimde bir sanci hissettim, sanki bir yara vardi, kabuk baglamisti; ama yeniden kanamaya baslamisti, aciyordu. dedi kadin. Adam ise söyle cevap verdi kadina Ben bu resimle Viyanaya gittigimde tesadüfen karsilastim ve hala bugün, ilk defa karsilasmisiz gibi ayni seyleri hissediyorum. O rüyalari hissediyorum resme baktigimda, uzun zamandir tanidigim; ama unuttugum birisini hissediyorum, giden diger yarimi hissediyorum, kalbimin parcalanisini hissediyorum. O ucurumun kenarinda öpüyorum seni tipki resimdeki o adam gibi; cünkü biliyorum ucurumdan düsüp bu evrene kayacagimizi ve birbirimizi tanimayacagimizi. Sonsuz ayriligi gördügümüz icin gözlerimiz kapali bu gerceklige, sikica sarilmis,ucurumun kenarinda zamanin gelmesini bekliyoruz... Kelimelerin büyülü dünyasinda tesadüfi bir yolculuga cikarken, fark edeceksin tesadüf diye bir sey olmadigini sen de. Birbirinden farkli insanlara dokunurken, belki de daha önce hic bilmedigin ya da gözlerini yumdugun gercek hayatlara da dokunuyor olacaksin. Cigliklar atilirken duymamak imkansiz; ama kendi cigligina bile sagirsan yüregindeki sessizlik yavasca konusmaya baslayacak seninle. Yillardir eksik olan parcana adim adim yaklasacaksin kelimelerle birlikte. Kim bilir belki de yapbozun tamamlanacak.Ankara, Eskisehir, Polonya ve Fransa dörtleminde gecen birbirini etkileyen hayatlara tanik olacaksin. Bir resmin, öpücügün kaderleri nasil etkileyecegini göreceksin. Beklenen ve bekleyen olmanin birbiri icinde cözünen bir denklem oldugunu anlayacaksin sen de. Tesadüf bu ya seninle karsilasmamiza da tanik olursun belki. Sadece sunu unutma Tesadüf diye bir sey yoktur hayatta...
