Turečtina
Her insan en az bir kissanin icinden gecer. Kissalarin serin gölgesinde büyür insan düsleri. Kissalarin basucunda uyur gercegin acisi. Kissalarin caglayanindan dökülür insanligin gözyaslari. Kisisel menkibesinin yatagini dolduran nehirdir insanin nefesleri. Güzele akiyor insan. Bulansa da Güzele variyor, Güzele dogru duruluyor. Yillarca suskun kalmis bir yazarin kissalara bakisinin duru kayitlarini tutuyor Güzelgah. Yolu güzel eyleyenin yoldan yürüyenlerin güzelligi oldugunu fisildiyor satir aralarinda. Sessizligin göge uzanan acemi tomurcuklarina üflüyor hece hece. Esma-i hüsnayi esyanin yüzünde, hayatin kipirtilarinda okuyor. Insanin, sonsuz güzelligin cümlesi icinde nezaketle kullanilan bir kelime oldugunu duyumsuyor. Damdan düsmüslügün yaralarini kanata kanata aciyi bal eyliyor. Yazi olsun diye yazilanlardan degil, yasamanin ince gözeneklerinden sizan bir bilgelik bekliyor sizi...
