Turečtina
Benim gögsüm, uzun yolculuklarin mola yerlerine benzer. Ihtiyac gidermek ya da dinlenmek icindir; yerlesmek icin degil. Insanlar, icine düstükleri en zor durumlarda dertlerini anlatmak icin benim gibilere basvurur fakat oksansin istediklerinde baslarini benim gibilerin gögsüne koymaktan kacinirlar. Herkes bana kendini anlatir ama kimse bana beni sormaz. Herkesin hayati degerlidir; benim hayatimsa üc kurus. Onun icin susmayi yegledim, sustum ve susacagim. Ben ancak sustugum sürece sevilebilme ihtimalim oldugunu erken ögrendim. Ancak sustugum sürece güclü görünmeye devam edebilecegimi de. En ezici durum, birinin sana acimasidir. Konusursan acirlar ve ezilirsin. Kendime kendim bile acimamisken, bana kimsenin acimasina ve bu duyguyla beni ezmesine izin vermedim. Vermem. Adim Hayal. Degistirilmemis, ortama uydurulmamis, egilip bükülmemistir. Annemin kucagina verildigim an agzindan ciktigi haliyle ve tam otuz yedi yildir bu sözcük yazar kafa kagidimda. Hayal Basar. Hayal tamam da... Benimki gibi bir hayati olan kac kisi basarabilmistir ki
