Polština
"Teresa Toranska nie miala zadnego leku przez postaciami, ktore na ogol budza respekt. Juz po autoryzacji slynnego wywiadu z generalem Wojciechem Jaruzelskim jej rozmowca wciaz mial jakies watpliwosci. Targi o kazde zdanie trwaly jeszcze przez telefon w redakcji. Staralismy sie byc w dziale cicho. I nagle slyszymy, jak Teresa mowi do Jaruzelskiego: - Co? Dygocik!? Dygocik sie pojawil? Mysle, ze ta rozmowa dlatego stala sie tak wazna, a nawet historyczna, ze Teresa byla w niej soba i traktowala generala tak, jak moze go nikt od dziesiecioleci nie traktowal: wyrozumiale i zwyczajnie. Mam nadzieje, ze rozmowa Malgorzaty Purzynskiej wyjasni czytelnikom fenomen Teresy Toranskiej. Fenomen czlowieka i dziennikarki. Jest w tej rozmowie mnostwo zaskoczen. Mnie najbardziej zaskoczyla pointa. Teresa po raz pierwszy wyznaje, kto byl w jej zawodzie idolem absolutnym. A poniewaz to tez moj idol absolutny, zatelefonowalem, by spytac, co idol mowi o Teresie. A mowi tak: "Reporterzy potrafia poswiecic bohatera dla trafnego slowa, dla udanego tekstu. Jesli rezygnuja, to z bolem serca. Teresa rezygnowala bez zalu. Poniewaz byla rownie dobrym czlowiekiem jak reporterka". Polecam Panstwu ten jeden z ostatnich wywiadow Teresy Toranskiej. Nie ma znaczenia, ze to nie ona go przeprowadzala." Ze wstepu Mariusza Szczygla
