Turečtina
1961 yilinin Aralik ayinda yirminci yüzyil düsüncesinin en önemli isimlerinden Jean-Paul Sartre bir konferans vermek üzere Gramsci Enstitüsü tarafindan Romaya davet edilir. Konferansin konusu Marksizmin, diyalektik materyalizmin en netameli temalarindan biri olan öznelliktir.Sartrein konusmasi ilk bakista Bati Marksizminin önde gelen figürü György Lukcsla bir polemik izlenimini verir; ancak gerek konusmanin icerigi gerekse dinleyicileri arasinda bulunan Italyan Komünist Partisi mensubu ya da sempatizani entelektüellerin kitaba da eklenen bazi sorulari ve katkilari tartismayi bunun cok ötesine tasir. En basta, Hegel ve Karl Marxin gölgesi herkesin üzerine düsmektedir; bunun yani sira -bazen isimleri dahi zikredilmeden- Immanuel Kant, Giambattista Vico, Martin Heidegger, Sren Kierkegaard, Antonio Gramsci, Benedetto Croce, Maurice Merleau-Ponty gibi Avrupa düsünce tarihinin kimi köse taslarinin izleri görülür.Kitabin fiziki boyutlari, sayfa sayisi yaniltici olmasin; felsefi acidan hayli yogun, yer yer zorlayici bir metin Öznellik Nedir Bu yogunlugun icinde Parma Manastiri ve özellikle Madam Bovary degerlendirmesiyle, arkadaslariyla beraber dergisi Les Temps Modernese isim ararken yaptigi kuvvetli bir gözlemi dile getirisiyle, aktardigi sekliyle bir duruma gösterdigi tepkiden hosnut olmayan ama bunu tam olarak anlamlandiramayan isci örnegiyle yer yer edebiyatci Sartrei görmek ayri bir zevk.Michel Kail ve Raoul Kirchmayrin önsözü, Fredric Jamesonin sonsözüyle...
